Akif Kurtuluş

Yürek Alçı Tutmaz

esmerliğini unutulmuş dağlardan alan kız

odalar da susabilir, duvarlar da ses vermez bakarsıngüneş çekilir camlardan, paylaşılmaz sessizlikler başlarsayılıdır bir günün, bir kapının sızdırdığı dostlarrüzgar kokusu da sinmez üzerine bütün bir güzsaçların da unutabilir bu kış ilk karın dokunuşunu

(doktora bakılırsa bir omuzların açıkta kalacakmış,bir de küçük göllerin kıyısında dolunay ovulmayaalışmış yüzün, kara çocuğun gövdesine ırmaklartaşıyan parmakların, ellerin, kolların bir de.)

belki aylarca doymayabilir alçı vücuduna

unutma ama, bir yürek alçı tutmazbir o tutmaz, bunu sen kanıtladın biraz da

esmerliğini kimsesiz köyevlerinden alan kızgüller ne kadar dayanabilir serum şişelerine