Gönül Şakası

dokunaklı bir sezondu,av mevsiminde av, avcıydım av yasağındahuylandım,karmaştım ama,bu koruda gece gönüllü silahlanır

sokaklar kapandır,odalar pusu,ruhunu burkar aldanışneden herkes GÖNLÜNÜ DEĞİL de, TUZAĞINI KORUR

UNUTMA ki, YARASALAR DA BİLİR KÖREBE OYNAMASINIGÖNLÜNÜ BULAMAZ DA, çarpar kanatlarını duvara, kendi kanını sorar

PLANLAR HAZIR, kaçış yolu tamam, ustalaştın bu soygundayine de ÇIRAK ÇIKAR BİRİNİN GÖNLÜ, her şakada vurulur

muhbir kim,ilk kurşun neremi çeldi, KİMSE SUSMASINBİR TEK GÖNÜL, bu görüşmeye GİZLİLİK KAYDI koyar

KIRILACAĞIN ŞEYLERİ SORMA HAYATA, YANITI YOK aldatmanınçünkü her şakada oyunbozandır gönülve herkesin ASLINDA KENDİ GÖNLÜNE bir borcu KALIR

(herkes gitmiş - toplu şiirler / adam yayınları)