Denizden Kalan İzlerle

sanırım geleceğim, ellerimle başa çıkabilirimyürüyüşümü değiştirdim, paçama çamur sıçratmıyorumkuşkulanıp koşsam anlarlar o kumral kızı sevdiğimiaradığım adresleri çıkarabilirler gezindiğim garlardankorkarım ele verir beni avuçlarıma sürdüğüm mavilertelefona davransam, çeviremem numarayı, sesim tutuklanır gelirim, yüzümü denizden kalan izlerle seçersinizdağların arka yüzleriyle bir çağrılır adımboynuma diken dolasınlar, dayatacak alnım vargüneşe götürecek sırtım var, içimi üşütemezlerağbilerim öğretti, yalnız suya teslim olurumneresinden olsa yırtarım örümcek sessizliğini ordan balkonlarımı güz yaprakları boğarken ayrılmıştımşimdi salaş iskeleden gün batışlarına sataşıyorumakşam kapımın önüne taş bırakıp sabah buluyorumbir parça kum koyuyorum bileklerime karıncalar içindikmiyorum gömleğimin söküklerini, böylesi daha iyikasaba delisi uğurluyor gittiğim her yerden, geliyorum saçlarınıza saklanan kuşlarla karşılayın benikirpiklerimi telekleriyle siler, gözbebeklerimde uyurlarserpin üzerine, bir onlar yabana atmaz beni YALAN ŞİİRLER - YİNE ÇİÇEK TOZLARINA (Akif Kurtuluş)