Aşk ve Katil

uzaklık avuturve sessizlik başlar acıtmaya

ihanet, ayrılığa borçlanmaktırbilinmez, kimden akar en çok kan orda

her aşk bir gün, kendi katilini bulursilah çeker biri, öteki ortak olur suça

mecalim yok yeni cinayetlere, körelmiş maharetimbir kurbanım var ki, öldüm ölesi bende yaşar

şifrelerimi çözdüm, buydu son ustalığımgönlüm dehlizimde beni boş yere arar

bütün yakınlarımı buluşturdu vicdanımbenden eksilen hakikat, fazlaymış artık hayata

tek mülküm kaderimdi, vedalaştımunutulur emanette zaten, ruhum da

görgü tanıkları, posta güvercinleri, akbabalaraşk çekişen biri var olay yerinde, belki o aklar

kundakladım gövdemi, ankazdan ibaretti o daparola sordu birbirine dağılmış parçalarımyüzüme sürmek için sakil sözler aradımiyice sürttüm çehremi toprağa,rengim atsın, aşınsın harflerimbir parem düşman olsun kırkına

ücramla çarpıştım yetmediomuzbaşımla barıştım dinmedikapattım sesimi, ışığımı söndürdümyaktım, benden kalan ne varsa

küllerimi bulduğum bu kuyu köşedebir hava kabarcığı altında

GÖRDÜM:

beni uzaklık avutmuşsessizlik acıtmış seni