Caz Çiçeği

bilinmez, belki son öpüşümdür bu senibir kadına bir nehri son ekleyişimbilinmez, bahçene ektiğim son çiçek hırsızıdır bubomba konmuş tren istasyonlarınaarzunun titreyen yollarınason adım atışım, belki bu da bilinmez

bilinmez, baharın ensesine bir kuşunilk kurşun sıkışıdır bubir kedinin yağmurda ilk yıkanışıbir kadını merdivene ilk benzetişim, sen gidiyorkenarka sokak otellerine ilk rastlayışı bir sarayıngüzelliğin aynaları tehdit ediyor sevgilimhüzünü unutuşun bu gece, belki sözü edilmezbilinmez, belki yanıbaşımdadır o kaygan sevdanbu şiir kuştüyü elini ilk özleyişimdir senin

(sanki ilk sendin bu kanayan alnıma durançarpışan gemilere adını verdiğim ilk sendinardından kırık camlara çizdiğimbir Piaf şarkısı geçerken parmak ucumdananladım ki ilk sendin

caz çiçeğim,nasıl deniriçimde çatal mısın bıçak mısın bilinmez)