Unutma Dostumsun

Sen dostumdun benim gülünce güneşler açanBulutlara rüzgara asarım suretini her akşamHer akşam bir mektup yazarım dağlar kadarMeşeler göğermiş diyorsun, varsın göğersinAnlamını yitiren bir şeyler mi var şimdilerdeYazdığım şiirlere yabancıyım, sokaklara yabancıyımTaşı delemiyor bir çığlık ve apansızSu oluyorum ipince, kendime sızıyorumDünya yetmiyor bazan, bırakıp gidebilir miyim?Kuşları ürkütülmüş bir dal gibiydin, öylesine mahzun!Efkar da yakışırdı sana, ilk kadeh kekik kokardıUnutalım mı şimdi kente indiğimiz o ilk günüSabahlara kadar okuduğumuz o kitaplarıSabahlara kadar düşüncelerimizde yaşattığımız hayallerimiziKar aydınlığında yürüdüğümüz o yollarıSen dostumdun benim gülünce güneşler açanBulutlara rüzgara asarım suretini her akşamHer akşam mektup yazarım dağlar kadarKayıp bir adresten geliyor sesin şimdi, üşüyorsunUnutma dostumsun sen, neredeysen orda ölmek isterim!