Sormuyorum Artık

Sesim soğuk bir sisGittikçe grileşen dalgınlıklar oluyorSormuyorum bir yolculuğa kimle çıkılırVe kim yırtıp atabilir elindeki son dönüş biletinideTüm yalnızlıkları mümkün kılan birileri olmalıYada kalbini kederle onaran bir göçebeÖzlemek ozaman bir çığlık olabilir belki, bir çığlıkSormuyorum artık biliciyede bilginedeAşkın darası nedirVe mutsuzluk mümkünmüdür ki o,Bir kırlangıç ikindisiydi belkide,gümüşte ve hüzne gizlenenÖdünç sevişlerden bize kalan sonsuz grilikler oluyor yalnızVe bir çocuğun hüznüne kazınıyor ,gülüşlerimizin paramparçalığıSesimin sislenmesi bundandırKarşılığı yok hiçbir acınınHerşey gölgesi kadar ağırSormuyorum artık sormuyorumHergün yeniden kodlanan umutlarla kirletiliyor dünya