Saklı Kalan

günlüğü eksik tutulan güzusulca çekilmiş de kıyıyabütün gürültülerden uzaktaeğiriyor suların köpüğünübelli ki duymuyor dağlarınuğuldayan yalnızlığını

bekleyişin ve acılarınuğultusdur yalnızlıklarkimi kez kuşatabilir büsbütündoğayı, aşkı ve yaşamıama kayalıkların karanlıklarınahiç sığar mı bir dağın yalnızlığı

bir çiçek bile doldurabiliruçurumların derin oyuklarınıoysa o bir çatlaktan fışkırıpbir yangın gibi büyüyendirbelli ki duymaktadır kalbindeaşkın saklı yalnızlığını

anımsanan ne varsa şimdibiraz acıya dönüktür yüzüve solgun bir gülümseyişgibi sararken sessizliğitaşır bekleyişin gizindeaşkın saklı yalnızlığını

günlüğü eksik tutulan güzeğirirken suların köpüğünüey alıngan susuşundan üzünçgibi öfkesinden kan sızankalbini suların göğsüne bastırduyacaksın kalbimizin atışlarını