Şahmaran

Sedef, safir ve kör uyku, dündenKalan bir aynaya vuruyor düş gibiVe kâhinin her remil atışında ölümKara değil, karada havada ve suda

Ağlayan narım da çatladı çünkü benÇocuklarımı kaybediyorum dağlardaDağlar ki ceylan yurdu, bir gülistanOlsun içindi düşerse yolu Şahmaran'ın

Ve anılardır diye bilinen ŞahmaranBelleğin derin kuyusundaki uykusunuBir hançerle kesip çıkmalıdır günyüzüneVe bırakarak derisini çöl iklimlerine

Tozlaşan ve durmadan tozlanan kederSedef, safir ve kör bir uykuya dönerkenÇöl hep çöldür, daima çöl, gri söylenceVe buhurun incelttiği ölümcül bir büyü

Gülen ayvamı soruyorum ağlayan kızımıNerdesin bunca zaman ey ŞahmaranDağlar ceylan yurdudur, bir gülistanDüş yollara, keder öcünü almalıdır çünkü

(Çocuksun Sen)