Pasaport Kahvesi

Kıyıda, taşın üstündeoturmuş denize bakıyorKimse konuşmuyor onunlane rüzgâr ne de izmir

Gün bitiyor ve lacivertsözcükler çekiliyorsusuşların ipek ağıyla

Az ötede pasaport kahvesi- Gel, bir bardak çay içelimdiyor bütün gün beklenen

Bulut suya değiyorsu zamanave yalnız çakıltaşlarıdeğil aşınmakta olan

Batık bir gemigibi uzaklaşırken ordanyakamozlar kalıyor geridebalkıyan acılar gibi

Eskiyen neydi günboyuyaşanan neydihangi bıçağı biledi deniz

Işıklar sönüyor kıyıdave burkulan bir yürekleçekip gidiyor bu kentten