Öyle Bir Yaz Şiiri II

Ölüm ilanları ve panzer seslerinden uzakBir yaz geçti yabanıl koynunda doğanınUnuttuk bir zaman meyhanelerin arabeskUğultusuyla sırnaşık kızlarını diskolarınAşkı ve çılgınlıkları nasıl da unutmuşuzOysa sevmeyi, gülümsemeyi bilmiyorsa insanÖfkelenemez bile artık ve kent öfkesizİnsanlara yenilmemiştir hiçbir zamanAdını bilmediğimiz çiçekler topladıkKanatıp durdu parmaklarımızı kızılcıkKuşburnu ve böğürtlen dikenleriÇobanlarla dolaştık bütün bir yazAma yine de kentteydi aklımızIşıldarken yıldızlar ordaki dostlarımız gibi