Öyle Bir Yaz Şiiri II

Ölüm ilanları ve panzer seslerinden uzakBir yaz geçti yabanıl koynunda doğanınUnuttuk bir zaman meyhanelerin arabeskUğultusuyla sırnaşık kızlarını diskoların

Aşkı ve çılgınlıkları nasıl da unutmuşuzOysa sevmeyi, gülümsemeyi bilmiyorsa insanÖfkelenemez bile artık ve kent öfkesizİnsanlara yenilmemiştir hiçbir zaman

Adını bilmediğimiz çiçekler topladıkKanatıp durdu parmaklarımızı kızılcıkKuşburnu ve böğürtlen dikenleri

Çobanlarla dolaştık bütün bir yazAma yine de kentteydi aklımızIşıldarken yıldızlar ordaki dostlarımız gibi