Ömrüm Diyorum

Üzgün bir çocuğun yalnızlığıKadar saydam kalabilseydimÖmrüm derdim ömrüm nasıl daDolu geçmiştir ölebilirim artık

Ölüm hiç de ürkünç gelmiyorYaşanmışsa tüm yaşanacaklarAcı yitiriyor anlamını ve renklerKül oluyor körleşirken gökboşluğu

Bu dünya dünya mıdır haniBildiğimiz o yamyam küresiKi apiz öküzlerinin çekip durduğuBir cansıkıntısıydı önceleri

Hantal ve gürültücü bir tehditGibi düşüyorken üstümüzeAlaycı bir gülüş takılıyor yalnızDudaklarımın hüzün kıvamına

Ömrüm diyorum şimdi ömrümÜzgün bir çocuksun sen ve yalnızÖyle kal çünkü bu dünyadaSana en çok mutsuzluk yakışıyor