Ömrüm Diyorum

Üzgün bir çocuğun yalnızlığıKadar saydam kalabilseydimÖmrüm derdim ömrüm nasıl daDolu geçmiştir ölebilirim artıkÖlüm hiç de ürkünç gelmiyorYaşanmışsa tüm yaşanacaklarAcı yitiriyor anlamını ve renklerKül oluyor körleşirken gökboşluğuBu dünya dünya mıdır haniBildiğimiz o yamyam küresiKi apiz öküzlerinin çekip durduğuBir cansıkıntısıydı önceleriHantal ve gürültücü bir tehditGibi düşüyorken üstümüzeAlaycı bir gülüş takılıyor yalnızDudaklarımın hüzün kıvamınaÖmrüm diyorum şimdi ömrümÜzgün bir çocuksun sen ve yalnızÖyle kal çünkü bu dünyadaSana en çok mutsuzluk yakışıyor