Öfkenin Adını Koy

Devrilen bir çınarnasıl uzanırsa boylu boyuncaöylece düştü kollarınakan-revan içinde dostundonup kaldı soluk bir gülümseyişçocuksu kıvrımında dudaklarınınKaşın seyirmeye başladı birdenyüreğin körüğü üflüyoriçindeki cehennemive bir boşluğa nasıl çarparsa deli suöyle uğuldamakta kulaklarınbir bora patlıyor göğsünün okyanusundaNe ki tutulmuş nalçalı seslerleumudun köşebaşlarıkorsanlar dalgalandırıyorsenin deli rüzgarlarınla bayraklarınıve yitiriyorsun yolunubalta kesmez ormanında öfkeninBil ki dostunda değil çekilen tetiksenin umuduna, unutma bunukör bir öfke delirtmesinyıkmasın yaşamın direnciniunutma ki her köşebaşındabunca dostun kurumadı hâlâ kanlarıHele dik tut başını öncehaykır yıkılmadığını, tükenmediğiniyüreğindeki yalım nasıl olsakorlaştırır zamanın çeliğinisen önce öfkenin adını koyyanıltmasın yüreğiniAHMET TELLİ