Küf

Dipte: Acının ve can sıkıntısınınBoşluğun ve en beterin dibindeSolungaçları tıkanmış bir balık

Ara sıra yokluyor cürufun içindeSınıyor kanattan ucuyla bir zokaHayat mı diyorlardı içgüdü mü ne

Sahi var mıydı. Üşeniyor artıkDüşünmeye o eski birzamanlar'ıZoka çekiliyor yukarı, bir umutla

Dipte: En dipte unutulmanın değilÇekilecek en uzak kıyı budur diyeÜzgünlüğünden habersiz kalınsın

Son kabarcık da sönünce yosunlarKıpırtısız, öylece. Yüzey duygusuKaybedile kaybedile

Solungaçları tıkanmış bir balıkUnutuyor şimdi küfünü, küfrünüışıksız kalan bir dünyanın