Göç

Göç oldu bir acıdan öbür acıyaoysa sağrısı kurumamıştı atımızındaha dün sürüp gelmiştik buralarabugün göründü yine yolların ucu

Devrildi kıl çadırlar seher vaktiusulca uyandırıldı çocuklarve kadınlar bohçası çözülmemişbir keder gibi gibi düştüler yola

Turnalar gitti biz gittikbitmedi peşimizdeki nal seslerinerde konaklasak tedirgindikkuruyordu ırmaklar ve göller

Bir yangın gibi taşıyıp durdukkederi ve acıyı göğsümüzdeyer gök duman içindeydi sankigenzimizi yakıyordu ayrılıklar

Zulüm bırakmadı peşimizi hiçbiz gittik o buldu izimizikonar göçer olduk yedi iklimdetanığımızdır dağlar taşlar

Yalnız bir öfke ışıltısı kaldıgözlerimizin yorgun sularındayaşamak bir inat oldu artıkyaşamak bir direnme oldu zulme

Ve işte devrildi yine kıl çadırlargöç başladı bir acıdan bin acıyaGeride akşamın küllenen ateşive susturulmuş çocuk sevinçleri kaldı

(Su Çürüdü)