Göç

Göç oldu bir acıdan öbür acıyaoysa sağrısı kurumamıştı atımızındaha dün sürüp gelmiştik buralarabugün göründü yine yolların ucuDevrildi kıl çadırlar seher vaktiusulca uyandırıldı çocuklarve kadınlar bohçası çözülmemişbir keder gibi gibi düştüler yolaTurnalar gitti biz gittikbitmedi peşimizdeki nal seslerinerde konaklasak tedirgindikkuruyordu ırmaklar ve göllerBir yangın gibi taşıyıp durdukkederi ve acıyı göğsümüzdeyer gök duman içindeydi sankigenzimizi yakıyordu ayrılıklarZulüm bırakmadı peşimizi hiçbiz gittik o buldu izimizikonar göçer olduk yedi iklimdetanığımızdır dağlar taşlarYalnız bir öfke ışıltısı kaldıgözlerimizin yorgun sularındayaşamak bir inat oldu artıkyaşamak bir direnme oldu zulmeVe işte devrildi yine kıl çadırlargöç başladı bir acıdan bin acıyaGeride akşamın küllenen ateşive susturulmuş çocuk sevinçleri kaldı(Su Çürüdü)