Eylül

Eylül, gülleri soldurarakduyurdu bu yıl kendiniBöyle olacağını bile bileşaşırttı bizi yinede

Daha bir demet kır çiçeğialıp koymadık vazoyaGüllermi unutturdu bize sevinciyoksa aşındırdıkmı kimi duyguları

Şöyle bir akşamşöyleşemedik dostlarlaerkenden kapandı perdeleryorgunmuydu çocuklar da

Her gün yağmalanantalan edilen sevincimizkurudu galiba büsbütünsu yürümüyor dallara

Ama kırpıntı, bir küçükuç uç böceğinin her nasılsakonuvermesi balkonauyarıyor biziirkilterek

Bu kahrolası tarrakabitecek gibi değil sokaklardaÇekip kapıyı çıkmak en iyisidalmak caddelere, varoşlara

Belki o zman eylülşaşırtmayacak bizibulup çıkaracağız çünküevrenin öteki yüzünü