Eylül

Eylül, gülleri soldurarakduyurdu bu yıl kendiniBöyle olacağını bile bileşaşırttı bizi yinedeDaha bir demet kır çiçeğialıp koymadık vazoyaGüllermi unutturdu bize sevinciyoksa aşındırdıkmı kimi duygularıŞöyle bir akşamşöyleşemedik dostlarlaerkenden kapandı perdeleryorgunmuydu çocuklar daHer gün yağmalanantalan edilen sevincimizkurudu galiba büsbütünsu yürümüyor dallaraAma kırpıntı, bir küçükuç uç böceğinin her nasılsakonuvermesi balkonauyarıyor biziirkilterekBu kahrolası tarrakabitecek gibi değil sokaklardaÇekip kapıyı çıkmak en iyisidalmak caddelere, varoşlaraBelki o zman eylülşaşırtmayacak bizibulup çıkaracağız çünküevrenin öteki yüzünü