Burdayım Sözümde

...DüşüyorumKarıncanın peşine minik depremler oluyorYabanıl ot kokuları,sonra düşler,düşüyorum...Puslu bir görüntü tarih dediğimiz ve kirliSular buharlaşıyor buluşalım dediğin denizde

Burdayım sözümde,yanlışsa da bu istasyonBir ben yitirmedim galiba belleğimi bir deŞiir yazanlar, ne kadardılar ve nerdeydilerHatıralar üretiyorum telgraf tellerindenAkşamüstleri fesleğenleri suluyorumBekle demiyorum kimseye,unutma demiyorum

Acı soysuzlaşınca tiranlaşıyor belleksizlikİnat ve öfke,kaybediş ve kayboluş oluyoruzKomikti dıştan bakınca dünya ama hırçınAyışığı,telgraf direkleri ve fesleğenlerBurdayız işte durgun bir sessizlikteyiz şimdi

Unutulan bir şey kaldı mı diye soruyor tiranKampana çalarken çöldeyiz o geniş çevrendeMısır'ı soyun diyordu Musa belleksizdir firavunBabil ve burası iki istasyon iki uzak noktaBelki bir imgede düzlem olabilen iki grilik

Düşler ve tarih inilecek son istasyonBurdayım işte güzel bir yanlıştayım şimdiBeklemesini bilmiyor acalesi olan ve nedenseÇekip gidiyorlar, kalanlar o kadar azız kiO kadar azız ki mutluluk bile bizden çok