Beklesem

Biri var, nasıl konuşursa, herkesinöyle düşünmesini isterSfenks demiştim daha önceyanıldımbir soytarıydıher nasılsa tarihe sızanBeklesemunuturdum uçurumların dilinive ömrümün bütün karşılığıödünç alınan bir umut olurduki şimdi onuda yitirmişkurtuluş parkında bekleyen biri......................................Biri var, kurtuluş parkında ordadır akşamlarıbirini bekler gibi durur, üşümüş gibi biraz daAcemidir, ikide bir kaçırır bakışlarınıve korkuyla harelenen gözlerihaylaz çocuklarınkırdığı sokak lambasıdırTedirgin, solgun, ikircikli sesiyle ses verir-Yerin varsa iyi olur, bir de çok hırpalamassanSuyu kurumuştur kuyunun çıkrık boşuna dönüp dururunutmuş sevinebilmeyi, gülümsemeyi unutmuşbiliyor seçtiği adın kendine hiç yakışmadığınısımsıcak sarılmayı unutmuş, bilmiyor öpmeyiKenti bir uçtan bir uca yürüyebilmeksevdiğinin kolunda bulutlara bakarak-Boşver bunları diyor, karşılığı yok yaşamdaBiri var, kurtuluş parkının oradadır akşamlarıbir söz bulunsa eskimemiş, sessiz bir sözsabaha kadar konuşulsa yine de hiç bitmeseyanlızlığını unuturdu belki, üşümeyi unuturdubir yıldız gibi gülerdi şafak sökerkensöylediği türkünün kıvrımlarında bir yangıntutuştururdu bütün kenti, kül ederdiBeklesembütün öyküsünü alırdımeskimemiş bir sözün gülümseyişiyle Biri varbütün gün lunaparktadır ve kentigötürüp koyar aynaların karşısınaBeklesembütün soytarıları görürdümher nasılsa tarihe sızan