Ayrılık Ayracı

Bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğunBir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadınGökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendiVe ne kadar az konuşur olduk günboyuBirden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyorTam da susuşların birbirine eklendiği yerde

Ezberlenecek hiçbir şey yok bu dünyadaKirletilmemiş bir bulut bile yok artıkBöyle diyorsun her yolculuğa çıkışımdaYaşadığın kent de sana benziyor gitgideNe zaman dönmeyi düşünsem yangın çıkıyorYa da erteletiyorum biletimi son anda

Uzun bir sessizlik oluyorsun dağlara baksamKarşılıksız mektuplar kadar burkuluyor kalbinYazdığım şiirler de canımı sıkıyor artıkFotoğraflarımı yırtıp atıyorum tek tekVe ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdiEylül diyorsun, tam da orda başlıyor ayrılık

Üşüyünce ağlıyorsun yalnızım dememek içinUçaklar gemiler trenler çiziyorsun duvarlaraKendine bir deniz bul artık bir de rüzgârParçalanacağın bir uçurum bul bu dünyadaTek tutkun o kenti bırakıp gelmek olmalıVe gelirken havaya uçurmak bindiğin otobüsü

Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyorTam da çiçeklerin sulanmadığı yerdeKonuşacak bir şeyler bulamıyorsak günboyuDerim ki ayrılık gündemdedir ne yapılsaVe sen bütün ayraçları kaldırdığını sanmıştınAma unutmuşsun yine de ayrılık ayracını