Yakılacak Adamım

''İlk ateşi sen yaktınSon yangın da senden olsunSenin canın sağolsun...''

BilmeliydimBir sabah çekip gideceğiniDünyayı başıma yıkıp gideceğini bilmeliydimVe sen daha kırmadan bu aşkın kaleminiBen herşeye eyvallah deyipÇekip gitmeliydim bu şehirden

Ben yakılacak adamım bu şehirdeSana böyle yandığım içinBen asılacak adamım bu şehirdeSeni böyle sevdiğim için

OysaNeler öğretti hayat banaGülerken ağlamayıSırtımdan vurulmayıAç susuz yaşamayı...Daha neleri öğretti hayat banaBir sana yalvarmayı öğrenemedimBir de seni unutmayı

Ben yakılacak adamım bu şehirdeSana böyle yandığım içinBen asılacak adamım bu şehirdeSeni böyle sevdiğim için

Sen sahte mutlulukların süslü prensesiSen sosyetik barların şımarık sokak kedisiSen mutluluğun korkak faresiSen hep aynı gecelerinHep aynı şarkılarınHep aynı masaların vazgeçilmez mezesiSenin cirit attığın sokaklardaNe gezer aşkın vefanın gölgesiÇek git artık!Yaşanmasın bir daha aşkın böylesiÇek git artık!Bitsin burada bu aşkın hikayesi

OysaBir yudum mutluluğun içinYollarına bir ömür serdimOysaBir gelişin içinSokaklarına binlerce sabır ektimHasretse hasretAcıysa acıUğrunda en kralını çektimÜstelik yalnız ve tektimSenin bir taş olduğunu nereden bilecektim?

Biliyorsun...Seni bebekler gibi sevdimSeni çiçekler gibi sevdimSeni melekler gibi sevdimÇünkü senTapılacak kadındın (!) bu devirdeOysa benSana böyle yandığım içinSana böyle kandığım içinSeni böyle sevdiğim içinAsılacak adamım bu şehirdeYakılacak adamım bu şehirde

Git git artık...Güle güle! ...