Şimdi Sıra Bende

Her gün adını fısıldamaktanBütün şiirlerim isyandaResmini çizmekten bütün kâğıtlarım yastaNe zaman sen diye başlasamBütün kalemlerim kendi ucunu kırmakta

Yalnızlık diz çöktü yalnızlığımaAcılar boyun eğdi acılarımaVe sabır da pes etti artık sabrımaŞimdi sıra bende

İki gözüm iki muslukBir açsamSeni boğacakİki elim iki ateşBir tutsanAvuçların yanacak

Anla artıkYokluğun bir matkap gibi içimi deliyorBu son seslenişim sanaBu son seslenişimKapına bir çılgın geliyor

İçimde bir yanardağİçimde bir fırtınaSenin de alıp götürecek bilÇıktığın an karşıma