Serena

Yine yetişemedim son treneYie geç kaldım mutluluğa serenaArdındanBoş bir bavul gibi braktım kendimi sokaklaraİçimdışım darmadağınSanki altında kaldım koskoca bir yanardağınHala inanamıyorum olanlaraOysaO değil ben olacaktım kollarındaHani ben olacaktım serenaBu sabahMenekşe satan kızlara braktım gözleriniSimit satan çocuklara o sımsıcak elleriniVe yaşlı bir eskiciye senli bütün hayallerimiBende hiçbir şeyin kalmadı bilesinArtık kaderimi örmüyorum saçlarınaOysa daha dünBen vardım çöl ateşi avuçlarındaBen vardım serena....Şimdi bir dağ başı yalnızlığı içimdeGittiğin günden beriGölgemden bile saklanıyorumVe yinedeGelip gelip seni bana sormuyorlar mıDaha adının ilk hecesinde yıkılıyorumKaçsam olmuyorKüssem olmuyorSussam olmuyorYüreğime taş basıyorumVe en acısı ne biliyormusunHer sabah seni yüreğimdeki dar ağacına asıyorumVe sonunda oturupİkimiz için çocuklar gibi ağlıyorumÇocuklar gibi serena...DuydumkiYağmurlarını bile bilmediğim bir şehirdesinVe aşkımız bir şiirin en yanık mısralarındaVe bir merdiven boşluğundaParamparça umutlarımızHani birlikte yaşlanacaktık?Hani birlikte ağaracaktı saçlarımız?Bak nasıl küskün ve mahsun bakıyor bizeDoğmamış çocuklarımızHala inanamıyurum yaptıklarınaHala inanamıyorum serena....Bir intihar mektubuduydu sanki son bakışınVe kör bir biçak gibi oydu yüreğimiBöylesi kaçışınOysaOdeğil ben olacaktım kollarındaHani hep ben olacaktımHani emindinHani yemindinHani hep benimdin serenaHani hep benimdin? ..,