Ahmet Selçuk İlkan

Nakış

Sana dokunduğum günAklımın çıktığı gündüNakışta iplikBakışta kirpik gibi yakıştın gönlümeGökte yıldızDenizde tuz gibi yapıştın tenimeAradığım beklediğimdinİşte o günNikâhladım seni kalbime

İşte o gün bugündürKalbimin kıyısından kalkan her gemiGönül garımdan çıkan her trenBaşımın üstünden geçen her uçakSana gider bilmezsin

O gün bugündürGüneş saatiniSabahlar renginiVe ben evin adresini şaşırdım bilmezsin

Oysa sensizEn hazin şarkılarımın koynundayımEn karlı dağların yalnızlığındaSensizBoş bir posta kutusu gibi kalbimSenden gelmeyen habereSenden esmeyen rüzgâraSenden gelmeyen selamaVe seni getirmeyen yollara küskünüm

Kaç roman anlatır bu sevdayıKaç mektupKaç şiir bilememYüzyıllık hayallerimi demledim ben bu sevdayaYeminliyimSen gelmezsen gülemem

Kaç hayata bedelKaç isyanaKaç cinnete bu ayrılıkYeter artıkHer acımın altında senin imzan varHer gözyaşımda senin parmak izlerinDaha ne olsunİster tan vaktiİster tam vaktiGel artık gelNe olursun