Kahve Gözlüm

Yolumuz buraya kadarmış be kahve gözlümArtıkTersine akan bir nehir gibiYıkılmış bir şehir gibiSuya yazılmış bir şiir gibiAdımı unutYalnızlığın boşluğundaSensizliğin sonrasındaBil kiBeş para etmiyor umutEtmiyor be kahve gözlüm!

Yalan yanlışKırık dökük yaşadık biz bu aşkıErken emekli olduk biz bu sevdadanBiliyorsunHep direkten döndü umutlarımızHep kendi kalemize attık gollerimiziNe acemi bahçıvanmışız meğer ikimizAçmadan soldurduk güllerimiziAçmadan soldurduk be kahve gözlüm!

Bir değirmen taşı gibi ezip gittin umutlarımıŞimdi yüreğim mutsuzluğun hedef tahtasıSokaklara sığmıyor bu dev yalnızlığımBu cumartesiler;Çığlık çığlığa şiirlerim seni istiyor bana inatGel gör ki;Son kurşunu yemiş bu sevdayaYetmiyor şımarık pişmanlıklarYetmiyor be kahve gözlüm!

Bir isyan faslıdır şimdi bu suskunluğumHovardaca harcanan mevsimlereBu kaçışlara - bu gelgitlereÖmrümüze kesilmiş biletlereİsyanımdır - bu acı acı - gülüşümOysa;Kaç kez sildim seni haritamdanKaç kez mil çektim o kahve gözlereGel gör ki;Kendime bile geçmiyor artık sözümişte bir kürek mahkumuİşte bir yürek mahkumuKapında yineBitmedi bu kara sevdaBitmiyor be kahve gözlüm! ...