Eyvah Eyvah

Her sabahTaptaze acılar yağıyordu üzerimizeBombalar yüreğimizde patlıyorduVe gazetelerSayfa sayfaŞehitleri sıralıyorduGüneş bulutların altındaSular denizlerin koynundaSessizce ağlıyorduKanı çekiliyordu insanlığınİnsanlığından utanıyorduGel gör ki utanmaz bir şarkıGeceyi arsızca bölüyordu“Atma atma yanlış yerlerinden atma”

Bol köpüklü gecelerdeCeketler yakılıyorduUzak şehirlerde köyler yanarkenŞampanyalar patlıyordu kulüplerdeSokaklarda insanların sabrıMaraş da iki çocuk daha babasız kalıyorduTunceli de taptaze bir gelin ağlıyorduAdana da bir baba çıldırıyorduMusalla taşında on üç şehitAnalar fidanlarına son kez sarılıyorduGel gör ki şımarık şarkılarNotalardan yine zamansız fırlıyordu

“Gel gel yatağımaGel gel acımayacakAcısa da öldürmezOluruna bırak”

Bir bayram sabahıydıÜç çocuk kaçırılmıştı ana kucağındanÖfkenin ateşi yürekleri yakıyorduTanışmayan yüzler bileBirbirlerine ıslak ıslak bakıyorduTekel işçileri sokaktaAlışveriş merkezinde bir patlamaKafa kol bacak yerlere saçılıyorduVe tam on yedisinde bir genç kızDilim dilim doğranıyorduDışarıda kirlenmiş bir geceDiskolarda yamyam bir çılgınlıkEller havada veO ucuz şarkılarSırtımıza bir bıçak gibi saplanıyordu

“Oynama şıkıdım şıkıdımKız hepsi senin miÇok acayipsinKız seni yerler yerlerHam yapar bu zilliler”

Cudi dağlarında bir çatışmaKöyler basılmışYerde yüzükoyun cesetlerKundakta bebelerGözü yaşlı bağrı yanık analarDağlar yaslı yollar yaslıGelinler çocuklar analar yaslıAma şen şakrak bir demde diskolarVur patlasın çal oynasın havasındaVe yine o naylon şarkılar geceyi yırtıyordu

“Elalem ne derse desinBoşver hadi hadi hadiŞinanay yavrum şinanay nayAmcamın zamanında halay mı vardıAy inanmıyorum ay inanmıyorum”

Oysa matemler içindeydi bütün şehirlerKüskündü suskundu insanlığın dil,Dersim Hakkari VanŞemdinli Siirt BatmanŞırnak TunceliKırılsın diyordu bu acılarınKırılsın kanadı kolu eli

Gazetelere sığmıyorduTaptaze ölüm haberleriKırılsın artıkGörmeyen şairinYazmayan ozanınÇizmeyen ressamınKırılsın artık kalemi eli

Neyse kiBir bozlak ağıtÖzetliyordu her şeyiYüreklerin çığlığına eşNeşat Ertaş’dan dökülüyordu nihayetBir yanardağ misaliİçimize bir tutam ateş

“Kendim ettim kendim buldumEyvah eyvah eyvah”