Erkekler Hep Yalnız Ağlar

ERKEKLER HEP YALNIZ AĞLAR

Günlerdir sınırında yaşıyoruz aşkınGünlerdir uçurumundaBu kaçıncı atışım kendimiKollarından yalnızlığaBu kaçıncı dargınlıkBu kaçıncı barışmaBelli kiSensizliğe sürgün artık bu gözlerSensizliğe sürgün bu dudaklar bu ellerŞimdi yorgun bir çınar gibi kalbimArtık sana değilSensizliğe yaslanacağımHoşçakal güz çiçeğim hoşçakalSeni artıkGöz yaşlarınla ıslanmışYastıklara bırakacağım

Oysa yıllarcaYemyeşil bir orman köyünde sakladım gözleriniDağ başlarında çoban ateşleri yaktım üşümeyesin diyeEllerine kör gecelerin karanlığında sarıldımVe haykırdımEn dipsiz kuyulara adınıEzberlettim seni kurtlara-kuşlaraSense beni sokaklara vurdunVe en zehir şarkılara

BilirsinRüzğara bıçakYağmura ateşBuluta kurşun işlemezSende öylesine vurdun ki beniArtık banaHiçbir acı kar etmez

NeylersinÖnce melekler terk etti biziSonra masmavi düşlerÖpüşler- gülüşler-çiçeklerBüyüsü kalmadı artık kavuşmalarınBundan böyleBizi her köşedeBambaşka bir cehennem bekler

Sen de bundan böyleİçi boş şarkılarla avut kendiniEn ucuz aşklarla yıka kirli ruhunuAçılırsınTaşlar yosuna sarılır bilirsinSarmaşıklar duvarlaraGeceler karanlığaSende yalnızlığa sarılırsınVe kadınsınAğlayabilirsin gönlünceGöz yaşların pınarlar misali çağlarUnutma ki erkeğim benVe erkekler hep yalnız ağlar.

Ahmet Selçuk İLKAN“Erkekler hep yalnız ağlar” kitabından