Ben En Çok İnsandan Korktum

Ben en çok insandan korktum anneEn çok insandanOkudukça tarih kitaplarınıYüzyıl savaşlarını, kardeş kavgalarınıBir saltanat uğruna kıyılan canlarıVe okudukça bugün gazetelerin cinnet sayfalarınıTanıdıkça her gün biraz dahaİnsan adlı insancıklarıVe yaşadıkça hala bu çağdaTaş devrinin mağara adamlarınıBen en çok insandan korktum anneEn çok insandan

Bir düşün anneBir düşün atılan bombaları patlayan silahlarıYaşadığımız açlığı acıları savaşlarıBir vuruşta kesilen başlarıO keskin kılıçlarıO cellâtlarıO katliamlarıO vahşetleriVe ardından yükselen çığlıkları

Bir düşün anneO kefensiz bebeleri, çocuklarıHapishanelerde işkenceleri coplarıBir düşünTankları tüfekleri toplarıBen en çok insandan korktum anneEn çok insandan

İnsan değil mi anneEmeğini ekmeğini çalan insanoğlununSuyunu bulandıranDostuna çelme takanSırtından vuranYollara mayınlar döşeyenBütün köprüleri yıkanİnsan değil mi anneKendi ozanına kıyan sazını kıranŞairini sürgüne vuranSesini sözünü kesen en haklı olanın

Ah anne ahhBoşuna günahını almışız hayvanlarınMasallarda anlattığın devlerin canavarlarınİnlerin cinlerin ejderhalarınHiçbiri bu kadar korkunç değil be anneBaksana yaptığına insanlarınAh dili olsa bu gecelerin bu sokaklarınHaykırsa katili kim bu masum kurbanlarınVe bir bir indirse maskesini bu sahte kahramanlarınBu yalan yüklü karanlık suratlarınAh anne ahhOnlar ki sadece adı insan soyadı insanGel gör ki çoğu insanlıktan noksan be anneİnsanlıktan noksanDünyada kim var anneKendi soyuna bu kadar düşmanVe bu kadar pişmanBen en çok insandan korktum anneEn çok insandan…