Almira

Şimdi aynı şehirde olsaydık seninle AlmiraYine aynı sokaklarda birlikte yürüseydik hayataVe adımızı yeniden yazsaydıkBuluştuğumuz bütün duraklaraUnutup gitseydik bütün çirkinliklerini dünyanınVe bütün acımasızlığınıSorgulayıp bütün yasaklarıSorgulayıp bütün günahlarıSeninle yeniden başlasaydık bu sevdayaSeninle yeniden AlmiraŞimdi aynı okulda olsaydık seninle AlminaYine aynı sınıfta yine aynı sıradaBirlikte göz atsaydık o kırmızı kaplı kitaplaraTarih gibi fizik gibi matematik gibiÖlümsüz aşkları sorsaydık hocalaraÖlümsüz aşkları AlmiraŞimdi bir kır kahvesinde olsaydık seninleYine aynı masada yine aynı köşedeYeniden düşler kursaydık seninleDağlar gibi sıra sıraVe yeniden yaratsaydık kendi dünyamızıVe de birlikte söyleseydik ikimizlik kendi şarkılarımızıMeydan okuyup ayrılıklaraHem de teslim olmadanYıllara yollara yalanlaraTeslim olmadan AlmiraNe var ki;Bir kara eylüldüO kara üzüm gözlerine son bakışımYanışım ve de yıkılışımÜstümden bütün trenler geçti o günBütün otobüslerVe bütün gemilerim battı sen gideliŞimdi bütün umutlarım alaboraAnlıyorsun değil miAnlıyorsun AlmiraŞimdi bir düşünKim itti bizi bu kör olası ayrılığa?Kim itti bizi bu pişmanlıklar denizine?Kim yaktı bizi kim?Hem de sırtımızdan vura vuraGörüyorsun değil mi görüyorsunBir ikimiz sığamadık bu koca dünyayaBir ikimiz AlmiraVe işte o günKoca bir son yazıldı bu aşkın son sayfasınaDönüşü olmayan bir yolda kaldıkDönüşü olmayan bir yolda Almira...