Kız Ve Anne

ayakkabıları büyüktü anneminonlarda yorgun ayaklarıuyurdugüzdüzünuykuyu unuttuğunda gözleri.

oysa uyurkenonlar uykusuzdu kapı eşiğindesavrulan suyun sesiniyağmurun dinmeyen şarkısınısürülerin getirdiği akşamları dinlerdi.

ayakkabıları büyüktü anneminküçükken onlarda yüzerdiayaklarım.uzaklara götürürdü beni annemaklıylasaçlarımı vermek isterdim rüzgâraardından soluksuz koşarkenayakkabıları tökezletirdi yürüyüşümühüznün ilmekleri dokunurdudüşlerimde.

yürüyüşüm eşitlendiğinde aklımlaanne olmuştum.

Bilkent 4 Mevsim Ocak 2000 sayısı