Kar Çığlıkları

ben yürürken gökyüzü dağılıyoryorgun çınarlar seriliyor önümemartılar denizi bırakıyorsevincine sığınıyor çocuklarsesim kuşanıyor hayatı.

karlar savruluyor ışıklar içindendallarda aydınlığın çığlığıbuğulu gökyüzü çiziliyor ufkumasular üşüyor.

yolları tutuyor karlar/ yola çıkanlarıkiraz çiçekleri görmemiş/ dağ güllerive çocuk seslerini yitirmiş çayırlarkoynuna dolduruyor gecenin sesini.

düşlerimizi yıkayan köpüklü sularbir dinamit sessizliği dağıtıyor dünyayadurdurmak istiyorum günleri/bindiğim trenlerihiç yaşlanmasın istiyorum okuduğum şiir.

bağlanan bir sayfada çözülen sözlerimyaralı kuşlar gibi indiler geceyedenizler kurudu dizelerimde/ yıldırımlar düştühabersiz kaldı mevsimler

dışarıda karbir bıçak oluyor yaranın yüreğine.