Kar

kar yağıyor oynak bir havayı kollayarakömrümüze tanık bütün zamanlarına dünyanınsesimizin bembeyaz bir sayfasına/ sonsuzluğaakan günlerimizin çocuksu yalnızlığınagri bir gökyüzünden ışıltılar sağılıyorardımızdaki ağıdın kilitli kapılarına.

çiçeğini özleyen kirazın yapraksız dalınabir kuşu salıyor rüzgarı uçacağı yön belirsiziki göz/ çarpan bir yürek/ camlardan akan bakışlaruzun yolculuğa çıkan trenlere sefer eyliyorkar aralıksız yağıyor dünyanın yüzünü öperek.

kar sevincin büyüsünü serperek karanlık denizlereçocuk düşlerimize oturtuyor akşamın hüznünüipekle sargılanan yıllan getiriyor penceremizebin bir nakış ekliyor yaşamı havalandıran şarkılara.

saatin sesi/geceye giren yolcular/istasyonların uğultusuyarım kalan bir güncenin sayfalarını havalandırıyortuzu dudaklarımızda bir aşkın güncesine yazılanbir damla kan bırakıyor uçsuz sayfasına tarihinbütün yeryüzünü düşündüren bir ses büyüyor: kar yağıyor.