Ahmet Özer

Kanama

insanın yabanıl yanı kanıyor her gecebir saatin sesiyle akarak düşlerimizegöçüp giden kuşlarlabir yolun sorduğu soruları çoğaltarak

alıp başımı gitsemtaşlara sorsam / ağaç gövdelerine / yıldızlaraçocukların meraklı yüzlerinekaldırımlarda ayak seslerimi duyan kitaplarabirdenbir tarçın tadıyanardilimdesesi kanar denizindizelerimyeşerirgeçtiğim kentlerde yankılanan.

göğsümde bir sızıdır şiirnerede ne zaman çığlık oldubilmediğimyüzümle çakıştığında yaşadıklarımbir suyun önü açıldı / gördüm.

hangi gün neredenasıl tutuştu yaşadıklarımızbir sorudur hep yanıtı bulunmayankoynunda salındığımız yıllaryazıya dökülen sözlerimiz.

alıp götürse bir tren / yolculuklaragökyüzüve yıldızlara tanık gençliğime elvererektarihin alnında bir karanfil tüterbir yangın dökülürgüneşle yıkanan dilimden.