Günle Dokunan
yürüdüm gecenin bir yerlerine tutunarakgökyüzünü dolduran yıldızlar altındakalbim suçlanışın akıp giden çağlayanıellerimde okunmamış mektuplar mürekkep izlerigecenin geç bir vaktinde uyandırılmak.
kanı çekilmiş yüzlerin/ ağıtların ortasındankıvılcımlar dağıtan gözlerin erken gidişlerinşafağın teri alnımdadilimde buğulu sözler.
çatlıyor bulutlu gökler köpüren ırmaklarkuşlar bahar nakışını kazıyor dağlarabir söz tufanı sevincim yüreğimdeyangına tutuluyor solgun sayfalar.
şimdi yolunmuş gül bahçelerinin koynundayeşeren çocuk sesleridir dünyayı tutan.