Sayfada Gördümdü Kendimi

Hızla tenhalaştı akşamlar,kahkahalar da azaldı sofrada:işitiliyor, dinmedi yıllardırilerleyen bataklığın sesiDaha dün alınmıştı tozu bilgisayarınoysa gördüğüm ekran simsiyah,okunmuyor klavyenin harfleri de,her tuş önümde bir uçurum.

Harflerden, sözcüklerden medetumudum bunca yıl Kerterizlerimaltın ve gümüş kakmalı pusulalarım.Sandım ki seçersem doğru harfiaçılacak Süleyman'ın kuşlar dili,sandım ki doğru sözcüğü bulursamaydınlanacak içinde yittiğimkristal labirentteki güzergah.Var mıydı tutacağım bir yön,Bulacağım doğru ve düz bir yol?Bilemedim. Geliyor ve gidiyor insan.

Aşk mektuplarını yazardım arkadaşlarımın,Zümrüts....................