Metin Altıok İçin

Sırtındaki kıl heybedeyalnızlık somun ekmekbozlağı ve kedisiylehep kendine indi Metinbir şiiri eğirerekiçim yandı dondur benitarazlanmış bir ömürdüsuskun kırılgan ve ürkekhiç kimse-ydi hiç-i gördüyangınlardan geçti Metinbir acıyla sevişerekdışım yandı söndür beni