Yağma

– Ümit Yaşar’a –Boğaz’ın bir kıyısında, aydınlıkPencerelerde -her bulutun yolu-Bir mevsim, seninle başbaşa kaldık,Yaşadıkdı bir zaman İstanbul’u.

Akan suda kuş gibi gemilerle,Eski evler ve tenha sokaklarla,Şarkı gibilerle, düş gibilerleSarmaş dolaş… Olmaz gibi bir dünya.Mutluluklar şehri bir İstanbul’du,Şiirler, buluşmalar, aşklar… ŞimdiAkşam olan bir gün gibi son buldu;Ne şiir kaldı, ne aşk, ne beklenti.

Tığ gibi minareleriyle, kendiKendisinde güzel, tek, yüce, kutluBir ölümsüzlükler, zaferler kentiBugün yenilgilerle, yasla dolu.

Bir songün hali, bir taş taş üstüne;Hem mide, hem ruhta bir açlık, ejderÖrneği saldırmada dörtbir yöne;Toz, duman, inilti, akıntılar, çöpler…

Niçin geri geldik bunca yıl sonra?Batık bir ülkeyi aramak gibi.İşte gençliğimiz: ta uzaklara,Çok uzaklara bak. Orada belki.

Ama gizlice bak, ol....................