İstanbul

Boğaz’ın kıyısında,aydınlıkPencerelerde-her bulutun yolu-Bir mevsim,seninle başbaşa kaldık,Yaşadıkdı bir zaman İstanbul’u.

Akan suda kuş gibi gemilerdeEski evler ve tenha sokaklarla,Şarkı gibilerle,düş gibilerleSarmaş dolaş…Olmaz gibi bir dünya.

Mutluluklar şehri bir İstanbul’du,şiirler,buluşmalar,aşklar…şimdiAkşam olan bir gün gibi son buldu;Ne şiir kaldı,ne aşk,ne beklenti.

Tığ gibi minareleriyle,kendikendisinde güzel,tek,yüce,kutluBir ölümsüzlükler,zaferler kentiBu gün yenilgilerle,yasla dolu.

Bir son gün hali,bir taş taş üstüne;Hem mide,hem ruhta bir açlık,ejderörneği saldırmada dört bir yöne;Toz,duman,inilti,akıntılar,çöpler…

Niçin geri geldik bunca yıl sonra?Batık bir ülkeyi aramak gibi.İşte gençliğimiz: ta uzaklara,