Ölüm Ülkesinde Aşk

Gece bir karşı varlıktı karanlığımaGece tanımsız bir bütünlükSenin hayatını düşündümSevmek sevgilinin suretini bürünmektir biraz da

Sonbahar uzaktan bakmaktı sanaSonbahar yeniden ölüm

Mithatpaşa Caddesi’nde yürüyorumKim bilir bu duyguyu kaçıncı kez yaşıyorumGüzelyalı tenha bir gece olmuş İzmir’deHep senin gözlerini görüyorumYaşamak yumuşak dikenlerinde yokluğununİkimizde iki ayrı evrende iki ayrı barışBir uyumu eylemek zordur bunun gibiUyum yokluğuysa uyumuzluğun

Sen yok gibisinYokluğunu kim tamamlayacakGüzelyalı bir vapur olmuş körfezdeSulara ışığını sürüyor yanılsamaİşte bir kavram sevgimi tamamlayacakYanılsama yansır içinde bir vapur penceresininSevgilim gölgen gölgeni görüyorum seninKimse bilmeyecek yerini ölüm ülkesininÖlüm ülkesi karanlık bir geceKimsenin tanıklığı yok sevgimizeGece kimsenin bilmediği bir ölüm ülkesidirSevgilim bu sonbahar günlerinde

Nadir olan şey yok gibidir