Ahmet Günbaş

Yaz Kırgını

I.

Ben şurda kalırdım şuracıktayazı altımdan çekmeselerŞurda bir zakkumun dibine sererdim kilimimisararıp beklerdim aşk başıma

Yağmurun rüzgârım da yeterdi haniyağdırır estirirdim isteyeneŞurda bir şarap salkımı olurdum kıyıdazeytin meytin emeklerdim

Bir yarayı dolaşıp geldiğimihenüz söylemedim güz telimeGöç tadında kanyon serinliğinedağların selamını eklerdim

II.

Ben şurda kalırdım şuracıktaAy ipliğiyle dokunmuş taş yastıktadüşümü düş bilir kıvrılırdımSerçeçik pürçeçik tüttürürdüm çubuğumuAlnımda mısır püskülüydü zamanböğürtlen öpümlüydü unuttun mu

(Nazlıca gererdin yelkenimiİçimin en daral sokağınataşkın pazarlar kurardınHaraç-mezat eksiltirdik kederi)

Ters dönen uçurtmalardan bu kanamaOrdan söküldü gökyüzüDalgın bir güvercinin teleğindenkırılıp dökülerek akşamaDurdu günebakanların görklü yürüyüşüBir köşeden seğirtmenin cümbüşüçekti ayak izini tuvallerdenCümbürçiçek birbirine üşüştü

Kirpiklerinle yaşıtmış meğerkumlara gömdüğün hançer

Hışırtısı sobelendi suçüstü

(Andız, Bahar-2006, Sayı:5)