Tersane Uğurlaması

Gözlerini açtın ki İstanbuldavulsuz zurnasız! ..

Soğukbekarodalarının sıcağı oğulşekeri erimez sohbetininçaya vuran mahzunluktan

Tersyüz bir temerküztaşeron illetibıçağını bilerken güvertede

Kesip doğramıştır kanat alıştırmalarınıdikine çığlıklar halinde

Kaygandır iskelesi göçkünlüğünyarı aç yarı dokhüznü çürük, tutamaksız! ...

Mendili hazırdır gözyaşınınsalâsı sessiz ve sinsi

Oğul, oğul!O şehla gurbetikodunsayerinde bul!

Çemkiren yalnızlıktakanı yüzdürüyorlar şimdi!