Satranç Dede

Yalnızlığın satranç dedesi ölmüş

İşte tutuyorum bir acıyı elimdeYırtığı yamanmıyor birkaç satırın

Meğer piyonların boynu bükülmüşYemekten içmekten kesilmiş fillerYılkısı çoğalmış mağrur atlarınŞahla vezir birbirine düşmüşKalesi yıkılmış matlaşmış hayatın

Takati yetmemiş son hamleyeBir kıl kopmuş zamanın sakalındanBoşluğunda bir gül gibi süzülmüşHoyrat yalınkılıç girmiş bahçeye

-Çardak bir sevinçmiş en azındanCebinde taşırmış merhabasınıBalkon dağıtırmış gelip geçeneŞaşı aynalarda son kez taranmışTarçın süzmüş çay demlemiş öksürmüşAkşam güneşini oturtmuş dizine-

Yalnızlığın satranç dedesi ölmüş

Ben de Bülent'in yalancısıyımArdından göçürmüş avlusunuİda dağı höykürmüş körfezineBir rüzgar indirmiş iri kıyımCan tozarmış söz kalırmış kime neVarın Bülent'e anlatın bunu

Kavram Karmaşa Dergisi Mayıs-Haziran 2002 sayısı