Ahmet Günbaş

Mırılmevsim

Biz eşiğini geçerken kopuyor fırtınaDillere destan bir savruluş!Nasıl anlatsam? ..

Giderken sevgilim oluyorsun, demiş miydim sana

Desem ilk fısıltıda yıkılır dünya

Çığlığım senden önce dönüyor köşeyiÇığlığım mırılmevsim, hayli içrekderme çatma günlerden geçerek

Susmak belki de bu aşkın en güzel yeriAl onu insafına dilediğin renge boya

Çok değil bir iç çekiş uzaklığında-akşamın eteğinde gezinirken-yitik yazlardan kalma bir gülümsemeyetip artıyor çatlağıma

Gül hatırına iliş penceremeAnnemin telaşıyla seslensütağızlı sözcükler bulgizime inorda bekleOrda bitimsiz çoraklığında öksüzlüğümünüç vardiya sev çocukluğumu

Tam ortasından kırgın bir nehir geçiyor coğrafyamınKuşlar bir tarafa sen bir tarafaGecenin atlarıyla birlikte gidiyorsunKirpiğinden doğacak güneşe belli ki ihtiyacım varAyak izlerini öpüyorum delimsek göçünün

Giderken birdenbire her şeyim oluyorsunAh bir dönüp baksan düşürdüğün fotoğrafa