Leke

Gündüzler, öyle bir yırtılır kiyamar dururduk geceleriDüşleri çelimsiz ipleri kopukbir hüzün yongasıydı çocuklukDelik deşikti hayatın cepleri

Bir avuç şairdikbu kent düştü ömrümüzeBüyüdük...bir yangın büyümesiGüllerle sevişmesini öğretmediler bizeKelepçeli imgelerle s a v r u l d u k

Silen sildi ellerindeki isihoyratça basıp meydanların yüreğineSoyunup ten kokulu yağmur gömleğiniHırçın huzursuz aşk gibi asiböyle bir rüzgârla yaşanmaz diye

Ne söyler şimdi erken bir güz lekesiNerden uçar göğe kırgın üveyikÖvünen övünsün gurbetiyleSorgusuz sualsiz ikrar bizimdirAynı yaranın izleridir çoğu dize

Bir avuç şairdikbu kent düştü ömrümüzeBüyüdük... bir yangın büyümesiGüllerle sevişmesini nerden bilirdikHızlı adımlarla geldik küldensöze

Kı-rıpsesimizibekledik

(Kıyı Dergisi / Ağustos 2001)