Ahmet Günbaş

Haki

Oğlum Umut Erdem'e

I.'Oğul gitti' diyor ceylan ağıtı'Oğul gitti...'

Avcısı bıyık altı...Puslu sirenler vadisindedelik deşik ediyor günlerimiYüreğimden geçen ırmağı vuruyor ilkinhedef şaşmaz hüneriyleBuruşturup atıyor ormanımıPatikaların gözü yaşlıuçurumla sonlanıyor hevesi

Kapıma iki nöbetçi dikmiş hakiYok başka renge meyilGiriş-çıkış nizami

II.Nasıl da çoğuldun oğulBıçağın kemiğindeki iniltiyadsıyor vuruşkan sahteliğiAh, keşke aşk kesseydi seniBir çift postal sarkıyor mektubundanbağcığı dağınık fırtınalıdörde katlanmış yalnızlığıüşümüş peronlarda trensizÇamurunda debelenen sesler tortulve kayaçlarımı dolaşıyor'Ara beni, diyor 'ara beni. Haydi ara! ..…Koyduysan gençliğimi yerinde bul! '

'Oğul gitti! ' diyor ceylan ağıtı'Oğul gitti! ...'

Kör zamanın çanlarıinada bindiriyor yitikliği

Mavi Yaren, Ekim-Kasım-Aralık 2006