Bumerang

Ankara’yı bir geçsemKaraşın gurbetime doğru

GeçtiydimErzurum’du25 yaşımdı esenKıştı kinini kustuhakiayaz tonunda“Beni bir avcı vurdu”tüfek çattı postumda

İlk kez bir istasyonda yağmalandımBulutfirakSivas’tıDelik deşikti trenlerimAnladım kafebentmiş aşkinfilâk etmeden kalbimHüznüm birden boyumu aştı

Eğri bir hançerdi Kızılırmakkeskin ağıtlarla bilenenSevdamın yorgun atlarıazgın sularla yarıştı

Van’dı Iğdır’dı Artvin’di Kars’tıYakmıştı çubuğunu cümle serüvenAğrı’yla oturmadık diz dizeDemini almadı daha söyleşilerAras’ı ağlattılar günler bulandıgeçip gittiler “namert köprüsünden”Kalınca akarlardı Dicle’yle Fırathırçın bir tarihin vadisinden

Yollarım kaldı yayan yapıldakDostlarım kaldı gönül dolusuElimin altındaydı Trabzon RizeTortum’un gizemli serin uğultusuinerdim düşlerimde tirşe bir denizeelmas kıyılarını okşayarak

Ben hiç sınır çiğnemedimDağlara çıkarmadım şiirimiKonsaydım Harran’ın göğsüneyağmurun sesiyle konardımHalay başlarında alırdım yerimiUzun havalarda konaklardımToprağın diliyle gülümserdimgöçkünlüğün belalı ülkesine

Ankara’yı bir geçsemAh bir köpürsem bendimeAzıcık havalansamdönüp geliyorum kendime