Ay Avlusu

1.Şarabın akranıymış gidenSürgünsepet lâl üzümleriesrikliğini düşürmüş kederinden

Ne ezanı küstürmüş ne çanıOn parmağın hüneriyle seferiTürkücek yoğurmuş dumanınıYaygılar dokumuş dost hatırınakökboyalarıyla dipdiri

Zeytin damarlıymış hayli öpüşkenToprağın teniyle sevişmiş teriKah kekik kokarmış kah fesleğenDüşman çatlatırmış balı şekeri

2.Yakarısı ulaşmamış göç tanrısınainsafsız çığlıklarla savrulurkenUnutulmuş külün utancı taşın yasıTanıklığı saydam bir çınarınHuu! dedikçe koşturan patikasısokağın telaşına yakın

Ah çırak dursak ay avlusunabir aşk aralığı bulsak da havalansakcumbası çınlasa kahkahalarınÖğütülmüş zamanın unuylahalkalansak ocakbaşı...

Çat kapı kimsece sokulsak? ..

Sen hey yolların yutağındaki yolcuAdam gibi kaybolsan yüreğim yanmayacak